Vrolijk Pasen!

Wij wensen alle lezers van deze blog vanuit een zonovergoten Sint-Amandsberg een vrolijk Paasfeest!

Manou is nog net iets te klein om eieren te rapen in de tuin, maar ze voelt zich toch al erg op haar gemak tussen de bloemetjes en de bijtjes.

Veel fauna en flora is er weliswaar nog niet te bespeuren in onze zuiderse 'Ile de Ré' tuin, maar met het fraaie lenteweer dat alvast voor de volgende week wordt aangekondigd, zullen blauwregen, kamperfoelie, ooievaarsbekje en de climatissen nu wel snel voor het nodige kleur zorgen. In afwachting vergapen we ons dan maar aan het schitterende blauw boven ons hoofd. Al kan er met Kastaar in de buurt altijd ook nog iets anders uit de lucht komen vallen.

Niet dat Manou er zich veel van aantrekt. In deze fase van haar nog prille bestaan lijkt ze - nu ze al heel goed kan zitten en voorover leunen - vooral geïnteresseerd in haar voetjes. Het moet dan ook bijzonder fascinerend zijn om plots te ontdekken dat je tien grappige teentjes hebt, waaraan je zoveel kan trekken en frullen als je maar wil.



Zit Manou graag in de tuin? We hebben de indruk van wel. Voor een november-kindje moet het natuurlijk wat vreemd aanvoelen om na vier maanden van dikke dekens, jassen en mutsen plots de weldadige zon op je huid te voelen. Maar al bij al lijkt het haar niet al te veel uit te maken waar we haar neerplanten. Zolang ze goed beschermd is tegen zon en wind, en er om haar heen maar genoeg te observeren valt. En als ze dan toch uitgekeken is op haar omgeving, hebben we altijd nog haar relax-mobile (of hoe heet dat ding?) om haar tomeloze energie op los te laten.

Voilà, dit is het voor vandaag. Binnenkort meer nieuws! Want jawel, we beloven op ons plechtige communiezieltje dat we de frequentie gevoelig zullen verhogen. Twee à drie korte Manou-nieuwtjes per week, dat moet kunnen lukken. Enfin, dat denken we nu toch!