Zon en zee

Zaterdag 9 februari was het stralend weer en uitzonderlijk warm voor deze tijd van het jaar. Het leek Mama Petra een ideale gelegenheid om eens enkele uurtjes te gaan uitwaaien aan zee. Kwestie van eens wat zonnevitamientjes te tappen en de bacterieën uit ons winterse lijf te laten waaien. Zo gezegd, zo gedaan! En het werd Groede (Breskens) in Zeeuws-Vlaanderen, waar de Westerschelde uitmondt in de Noordzee.


Naast ons eerste terrasje van het jaar was het uitje vooral memorabel omdat ikke Manou mijn eerste stapjes in de buitenlucht heb gezet. Eerst werd ik nog wat rondgereden in mijn kar (en ik vond dat lange tijd best oké) maar nadat papa zijn klassieke wafel met slagroom had binnengewerkt en we weer richting auto gingen, mocht ik mijn schoenen eindelijk eens in 't echt inlopen.







En het ging heel goed! Ik struikelde wel een paar keer en af en toe moest ik mezelf wat corrigeren door mijn handjes strategisch te zetten, maar ik ging verrassend snel vooruit. Helaas stond de auto net iets te ver af om het hele eind te stappen. Ten minste als we voor donker thuis wilden zijn. Maar toen papa me wilde dragen of me weer in de buggy wou zetten (zonder mij iets te vragen!), ging ik toch niet zo maar akkoord, zunne. Ik heb voor alle duidelijkheid eens goed mijn keel opengezet. Zo weten ze meteen dat ze niet met mij kunnen doen wat ze willen, ha!