Al een echt Begijntje

Na welgeteld drie halve en drie volledige dagen is Manou al een Begijntje in hart en nieren: ze begint goed te eten en te slapen, lacht lief naar de kinderverzorgsters en begint zelfs al met de andere kindjes te spelen. Kortom, ze is er al meer dan thuis. En daar kunnen wij als bezorgde en liefhebbende ouders natuurlijk alleen maar heel blij en trots om zijn. Opmerkelijk is ook (toch volgens de verzorgsters en zij kunnen het weten) is dat Manou haar flesje het liefst helemaal alleen drinkt, kaarsrecht in haar hangstoel. Schijnt redelijk bijzonder te zijn voor een kleine pruts van amper vijf maanden (23 weken) oud.

Feit is dat Manou de voorbije weken weer geweldig veel heeft bijgeleerd. Op vakantie in Frankrijk heeft ze voor het eerst in een groot bedje geslapen. Sinds we weer thuis zijn, is ze zonder morren naar haar eigen 'Cherry Blossom' slaapkamer verhuisd, op de bovenste verdieping. Ze doet het daar zonder meer schitterend: we zijn nog geen enkele keer halsoverkop in het holst van de nacht moeten opstaan om in het pikdonker haar tuutje terug te geven. En 's morgens wekt ze ons gewoon (meestal tussen 6u30 en 7, dus da's best doenbaar) met vrolijk gekraai en geschater. Er zijn ergere manieren denkbaar om wakker te worden, nietwaar?