De eerste keer

Dit lange hemelvaartsweekend stond in meer dan één opzicht in het teken van de eerste keer: de eerste keer in mijn nieuwe, supersonische relax, de eerste keer sla in mijn patatjes, de eerste keer mijn hippe oranje pantoffeltjes aan... Maar daarover ga ik het vandaag niet hebben.

Streepje cultuur

Maar wel over mijn allereerste museumbezoek! Donderdag ben ik namelijk met mama & papa en (b)engelbewaarder Freddy & Vera naar het Museum van Deinze en de Leiestreek geweest. Daar loopt nog de hele zomer lang een overzichtstentoonstelling van Octave Landuyt. Die wou ik wel eens zien en dus hees men me in de draagzak en mocht ik vanop papa's buik een uurtje lang Grote Kunst aanschouwen. Jammer genoeg hebben we daar geen foto's van, want in het MvDedL zijn ze als de dood voor fotograferende bezoekers.

Dus moeten we ons noodgedwongen beperken tot wat schaapachtig geposeerde foto's aan de ingang. Maar geloof me vrij: ik vond het museum heel leuk! Ik heb de hele tijd nieuwsgierig rondgekeken en voor de rest geen kik gegeven. Alhoewel... Om een bepaald moment kreeg ik nogal serieus de hik en in zo'n museum kan dat nogal galmen, zeg! Dat was wel handig voor mama: als ze mij even kwijt was, had ze mij zo teruggevonden.

En natuurlijk was IK weer de ster van het museum. Er waren mensen (vooral omaatjes) die eigenlijk meer oog voor mij hadden dan voor het werk van die meneer Landuyt. Dat moeten zij weten, natuurlijk. Maar als ik op den duur ook 4 euro ga vragen aan al wie naar mij wil kijken, dan zal ik nogal wat geld gaan verdienen!

Nog een laatste tip: wie goed naar de foto's kijkt, ziet dat ik het foldertje van de tentoonstelling vast heb. Dat vind ik de laatste tijd namelijk heel leuk: papier vastpakken en in een wip verkreukelen. Naar het schijnt, zijn er in Gent ook nog twee expo's van den Octave. Ik kan bijna niet wachten tot we ook daar naartoe gaan!

Streepje zon

En dan moet ik het natuurlijk ook nog even over ons terras hebben. Vrijdag zijn namelijk onze nieuwe tuinmeubelen geleverd en gisteren kwamen opa & de oma's die hoogstpersoonlijk inwijden. Met champagne en al! Ik was eens te meer superenthousiast en vond het hoegenaamd niet erg om van schoot naar schoot te worden gezwierd. Ik babbelde intussen onderduit, tot groot jolijt van alle aanwezigen natuurlijk. En toen ik uiteindelijk ook nog mijn welverdiend vieruurtje mocht nuttigen, was ik helemààl content. Dada!