Twee!

Twee maanden oud is Manou al! Sinds gisteren. En onze kleine meid blijft ons dag na dag verbazen. Alhoewel klein... Vorige week dinsdag mocht ze voor het eerst bij Kind & Gezin aan de meetlat en daar kreeg ze 57,5 cm achter haar naam. Haar eerste kleertjes liggen al netjes opgevouwen in de kast en maat 2 van Pampers begint ook stilaan krap te zitten. En wassen in de lavabo gaat niet meer. Een tiental dagen geleden hebben we onder luid tromgeroffel de grote wasemmer in gebruik genomen. Manou keek eerst wat onwennig om zich heen, maar ze vindt het gewoon zalig om in het warme water te zitten, dus bij nader inzien vindt ze het allemaal wel best.

Intussen beginnen we de eerste duidelijke karakteriële patronen bij Manou te ontdekken. Ze is alert, energiek, nieuwsgierig, vrolijk en spontaan: klinkt niet slecht, nietwaar? Als ze niet geplaagd wordt door krampjes of andere ongemakken, is Manou een onvoorstelbaar lachebekje, dat het uitkraait van plezier en haar enthousiaste publiek gretig trakteert op salvo's van haar vertederende glimlach. Op bovenstaande foto is ze een en al oog voor haar Oostendse nichtjes Frances en Margot. Ze begint trouwens al aardig te communiceren: als je tegen haar praat, brabbelt ze gewoon terug. Haar arsenaal aan klanken en geluidjes wordt rijker met de dag. En we begrijpen steeds beter wat ze ons duidelijk wil maken. Les één in Manous hoogstpersoonlijke vocabulaire: 'Oow' betekent 'hallo'.

Manou zit heel graag in haar relax haar omgeving te observeren of haar knuffeltjes te bestuderen. Maar het mag allemaal niet te lang duren. Als ze niet genoeg aandacht krijgt, laat ze zich horen en dan heb je het geweten! Sinds een dag of twee zijn trouwens haar traankliertjes beginnen werken. Een handig nieuw mechanisme waar ze gretig gebruik van maakt als ze niet snel genoeg haar zin krijgt...

Ook lichamelijk lijkt Manou zich goed te ontwikkelen. Ze draait haar hoofd sneller heen en weer dan de gemiddelde fan van Kim Clijsters. Als ze op haar buik ligt, heft ze schijnbaar moeiteloos haar hoofd op om te zien of er in de dichte omgeving niets interessants te beleven valt. Na het drinken durft ze wel eens wat melk terug te geven, maar echt structurele spijsverteringsproblemen heeft ze niet. Slapen gaat een beetje op en neer: vooral na de middag houdt ze het geregeld bij korte hazentukjes. Maar 's nachts durft ze toch al eens slaapsessies van zeven uur in te lassen, en daar zijn mama en papa natuurlijk niet rouwig om. Dat we af en toe brutaal uit een diepe slaap en een zoete droom worden weggerukt om een zoekgeraakte tuut op te vissen, nemen we er met de glimlach bij.

Gelukkig nieuw jaar!

Manou heeft de laatste week van 2006 in één klap geweldig veel bijgeleerd. Zo krijgt ze steeds meer interesse voor wat zich in haar omgeving afspeelt. Ze kijkt met haar grote ogen nieuwsgierig rond en neemt alles heel goed op. En als je geluk hebt, tovert ze zowaar een brede glimlach op haar gezichtje. Ze vindt het fantastisch dat mama en (vooral) papa gekke bekken naar haar trekken. Zeker als ze net heerlijk gedronken heeft, kan ze ongelóófluk gelukzalig liggen kijken. Maar ze kan zich ook al prima op haar eentje bezighouden. Wie ons kan vertellen welke binnenpretjes ze op onderstaande foto heeft, wint een taart! Een restantje van vorig Kerstfeest. Met dank aan Nonkel Marcel, okidoki miauwkes!


Ook kleurrijke speelgoedbeestjes beginnen Manou steeds meer te fascineren. Ze probeert ze al eens schuchter vast te grijpen. En verder vindt ze het heerlijk als ze lekker onnozel doen en tegen haar beginnen te praten. Zoals Lily de Vlinder hier.

Heel leuk meegenomen ook (voor mama en papa dan) is dat Manou de laatste nacht van het jaar heeft uitgekozen om te beginnen doorslapen. Sindsdien lijkt ze haar ritme te pakken te hebben: ze slaapt in één tuk door van pakweg middernacht tot zes uur / half zeven, tankt dan even bij en knort dan onverstoorbaar verder tot de middag. De rest van de dag verloopt vooralsnog beduidend minder rustig, maar we zijn in elk geval al heel blij met de recente evolutie.

Van de voorbije feesten heeft Manou al bij al weinig gemerkt. Op Kerstavond werd ze pas na het hoofdgerecht wakker, nadat ze uren tussen de (andere) cadeautjes had gestaan. Eén keer raden wie haar aan het eind van de avond mee naar huis kreeg?

's Anderendaags was het net omgekeerd: ze eiste bij haar (en onze) entree eventjes alle aandacht voor zich op en zonk dan voor de rest van de middag in een diepe slaap. Tot spijt van de aanwezige oma & opa & nichtjes, die haar zo nauwelijks te zien kregen. Op Oudejaar bleven we gezellig met ons viertjes thuis. Maar Manou lag lang voor middernacht alweer in een ver dromenland. En daar kregen zelfs de veelvuldige harde knallen van feestende buurtbewoners haar niet meer uit weg.

Tot slot een nieuwtje heet van de naald: één dag voordat Manou zes weken oud wordt, heeft verpleegster Lotte haar nog eens gewogen. Ze klokte af op exact 4,440 kg. Sinds haar vorige bezoek is er dus nog eens een halve kilo bijgekomen. Geen wonder dat de eerste kleertjes (en de kleinste maat van Pampers) nu echt wel krap beginnen te zitten.