Aan tafel!

Sinds kort heb ik mezelf geleerd hoe ik helemaal alleen op een echte stoel kan kruipen: da's nog eens wat anders dan zo'n saaie trip-trap! Het liefst van al sta ik dan vervolgens kattekwaad uit te halen. Maar heel af en toe zit ik toch ook eens braafjes op mijn poep. En dan doe ik dingen die grote mensen doen. Een spelletje spelen bijvoorbeeld. Zo kan ik al heel aardig met mijn puzzel overweg. Soms lukt het me zelfs om een stukje op zijn plaats te leggen.

Een andere favoriet, de jongste tijd, is mijn Pingu-boek. Ik kan daar ongelooflijk geconcentreerd in zitten lezen.

Ja, ik zet nog altijd met veel plezier mijn tanden in de betere literatuur.
(Ook al heb ik nog altijd nog maar vijf tanden)

Na al die intellectuele arbeid ben ik altijd weer blij dat ik me weer eens fysiek kan uitleven. Lang leve mama, die altijd een geliefkoosd slachtoffer is om paardje mee te spelen!