Weer thuis!

Ja, de vakantie zit er alweer op. Al ruim twee weken eigenlijk, maar goed. Als beloning voor jullie geduld een reisverslag met extra veel foto's. Hier gaan we!


Hier is mama mijn voetjes aan het insmeren. Geen overbodige luxe, want zoals je ziet, was het stralend weer. Deze foto is genomen in La Bourboule, op een paar km afstand van La Closerie van mijn naamgenote (zie ook de link 'Manou in Auvergne' rechts boven), waar we twee dagen verbleven hebben. Let ook op het prachtige vulkanenlandschap op de achtergrond!


Lekker stoeien in de mooie tuin van onze Chambres d'hôtes. Het huis dateert van 1798 en is dus 208 jaar ouder dan ik! Wat vind je van mijn nieuwe zonnehoedje? Gekocht in La Bourboule. Ik probeer het altijd af te trekken. Niet dat ik het niet schattig vind, alleen heb ik niet graag iets op mijn hoofd. Alleen de grote Bumba-muts in de crèche vind ik wel oké, maar daar denk ik nu op vakantie natuurlijk niet aan.


Ik ben gedoopt! Hier zie je me in de sterke armen van papa, net nadat mama me besprenkeld heeft met het geneeskrachtige water van La Source Félix (vrij vertaald: de Bron van het Geluk), op een boogscheut van La Closerie de Manou. De dametjes hadden ons verteld dat het natuurlijk warme water goed zou zijn tegen de korstjes op mijn hoofd. En zo kreeg ik dus voor dag en dauw een lekker kattewasje. Ik vond het nog leuk ook. Wat wil je, gedoopt worden in de Bron van het Geluk... Meer moet dat voor ons niet zijn, zeggen mama & papa.


Na een badje in de natuur is het natuurlijk belangrijk om lekker warm te blijven. Is goed gelukt, hoor!



Na twee dagen is het alweer tijd om verder te trekken. Hopelijk kom ik ooit nog eens terug, want ik vind het hier echt wel heel plezant!


Maar we kunnen natuurlijk niet vertrekken zonder uitgebreid afscheid te nemen van mijn naamgenote. 79 is Manou intussen, maar nog steeds runt ze haar gastenverblijf met uiterst vaardige hand. Ik ben een echt schatje, zegt ze. Ik heb trouwens een mooi jurkje van haar (en dochter Marivonne) gekregen. Nu is het nog wat te groot, maar tegen Kerstmis zou het helemaal à point moeten zijn. En dan zal ik helemaal een Auvergnats freuleke zijn!

Binnenkort op deze site: deel 2 van de reis, ons verblijf in Villeréal!