Witte Pasen

Witte donderdag, tot daar aan toe... Maar wie had gedacht dat we ooit nog een witte Pasen zouden beleven? Om het helemaal onvergetelijk te maken, trokken wij met een groep van 17 Sutterkens (= een groot deel van mama's familie) naar een herten- en everzwijnenfarm in Gedinne, hartje Ardennen. Mijn verslag van een fijn weekend in tien foto's!

1. Met welk beeld kan ik anders beginnen? Mijn papa, mijn held, zeulde mij tijdens de zondagse sneeuwwandeling mee, in een rugzakzitje dat we van buren An en Didier hadden mogen lenen. Of ik het fijn vond? Ik heb niet geprotesteerd, maar een supergroot hartje had ik toch niet. Anders had ik nooit mijn tuutje nodig gehad.

2. Maar laten we even de chronologie respecteren en terugkeren naar paaszaterdag. Zoals alle leuke Sutterkensfeesten begon ons weekend met veel drinken, eten en babbelen. Ik heb op alle vlakken goed mijn deel gedaan, ook in het laatste, zoals je hier kan zien. Verder herkennen we in dit damesonderonsje ook mijn tantes Claudine en Mia. En mama natuurlijk.

3. Tussen het drinken, eten en babbelen door ging ik af en toe ook wel eens op verkenning in onze intrigerende feestruimte: een gewezen koestal (of waren het varkens?) die vol rare beestenkoppen hing.



4. Gezellig koekjes eten met nonkel Johan!

5. Die trouwens merkwaardige wolvenpoten op zijn rug had... Gaat dat hier zo in de Ardennen?





















6. Ik was toch een beetje onder de indruk. Daar kon zelfs oma niets aan veranderen.



7. Terug naar zondag dan maar! Mama had mij speciaal voor de wandeling in een supercool (een tikkeltje te groot en ook al geleend) skipak gehesen. Nichtje Francesca keek bewonderend toe hoe ik mijn allereerste stappen op besneeuwde bodem zette.




















8. Halverwege de twee uur durende wandeling werd papa afgelost door nonkel Denis. Ik zie het nog altijd helemaal zitten.



9. Vermoeiend hoor, zo'n sneeuwtrip door berg en dal! Geen wonder dat ik tegen het eind een beetje door mijn beste krachten heen zat. Er zijn er ook die beweren dat de everzwijnen op de loop gingen voor mijn gesnurk, maar dat is NIET waar.



10. Mooie liedjes duren nooit lang! Na de middag smolt de sneeuw als, euh, sneeuw voor de zon en moesten wij alweer naar huis. Maar niet voordat ik nog eens met Francesca op de trampoline mocht!

Alleen mijn ogen...

...zijn groter dan mijn buik!

Manou wenst alle bezoekers van haar blog een zalig Pasen.

(toch handig dat bengelwaarder Freddy goeie foto's kan trekken)